Als wij met elkaar 's ochtends in de kring de dag beginnen, praten we vaak over hoe het met ons gaat. Heb je lekker geslapen? Was je kleine broertje een beetje gezellig? Moet je steeds denken aan dat leuke feestje gisteren en krijg je dan weer de slappe lach? Had je weinig last van je grote zus omdat ze gelukkig nog in bed lag? Heb je verdrietige gedachten zonder precies te weten waarom? Ben je bijna jarig en kun je dus NIET stilzitten? Is je opa ziek en maakt dat jou verdrietig? Heeft je man je lunch gemaakt en was je daardoor lekker op tijd op school? Zomaar wat dingen waar we het dan wel eens over hebben... We ontdekten dat het veel uitmaakt met welk gevoel je op school komt. Het is belangrijk om even stil te staan bij hoe je je voelt. Je gevoel heeft namelijk veel invloed op hoe je aan het werk gaat, het bepaalt of je je goed kunt concentreren op je rekensommen of je leestekst. Samenwerken gaat beter tussen twee vrolijke, uitgeslapen schoudermaatjes dan wanneer deze twee verdrietig of superchagrijnig zijn... toch?!? We merkten dat het belangrijk is wat meer te weten over hoe de ander zich voelt. Je kunt dan rekening houden met elkaar... en met jezelf!
Iedere dag dertig gevoelens bespreken, dat kan natuurlijk niet... Daarom hangen alle kinderen 's ochtends bij binnenkomst een eigen, versierde knijper aan de GEVOELSTHERMOMETER. Zo kunnen we in een oogopslag zien hoe de stemming is. Met de klas hebben we de woorden voor de gevoelens bedacht en ieder team heeft er eentje gemaakt. Niemand is verplicht om over zijn gevoel te praten, maar het mag natuurlijk wel...en dat lucht soms lekker op!!! Na de pauzes is er nog een mogelijkheid de knijper te verhangen en vlak voor we naar huis gaan. De juf doet natuurlijk ook iedere dag mee. Zoals op de laatste foto te zien is, is zij ook wel eens heel erg BOOS! Schrik niet, dat heeft niets met de kinderen te maken, het is de computer...